Δεν υπάρχει ανάγκη για ναούς, δεν υπάρχει ανάγκη για περίπλοκες φιλοσοφίες. Ο εγκέφαλος και η καρδιά μου είναι οι ναοί μου, η καλοσύνη είναι η φιλοσοφία μου

Σωκράτης

Τρίτη, 26 Ιουλίου 2011

Τι είναι η Πολιτική!

Ένα δωδεκάχρονο παιδάκι βλέποντας τις ειδήσεις ρωτάει τον μπαμπά του:

- Μπαμπά, τι είναι η πολιτική;

Ο πατέρας, που είναι φανερά ικανοποιημένος που ο γιος του δείχνει σημάδια ωριμότητας, του απαντάει με ένα παράδειγμα:

- Κοίταξε παιδί μου... Μια χώρα είναι σαν μια οικογένεια. Πάρε για παράδειγμα τη δική μας.

Η μαμά, είναι σαν την κυβέρνηση, κανονίζει τα πάντα μέσα στο σπίτι.

Εγώ, ο πατέρας, είμαι σαν το μεγάλο κεφάλαιο, στηρίζω την οικονομία του σπιτιού.

Η υπηρέτρια, είναι σαν την εργατική τάξη, κάνει όλες τις εργασίες που πρέπει να γίνουν.

Εσύ, είσαι η κοινή γνώμη που παρατηρεί τα όσα συμβαίνουν γύρω της.

Τέλος, το μωρό που έχουμε σπίτι συμβολίζει το μέλλoν της χώρας.

Σκέψου τα όλα αυτά το βράδυ, και αύριο θα συζητήσουμε για τα συμπεράσματα που έβγαλες, εντάξει;

- Εντάξει μπαμπά, απαντάει ο μικρός, και σκεφτικός πηγαίνει στο κρεβάτι του.

Στη διάρκεια της νύχτας και ενώ σκεφτόταν τα σοφά λόγια του πατέρα , ακούει κλάματα από την κούνια του μωρού. Σηκώνεται πάνω, πλησιάζει την κούνια και βλέπει ότι το μωρό έχει λερωθεί..

Πηγαίνει στην κρεβατοκάμαρα να το πει στην μητέρα του, ανοίγει την πόρτα και βλέπει μόνο τη μητέρα του στο κρεβάτι να κοιμάται .

Ο πατέρας άφαντος! Τον πιάνει πανικός!

Από την μισάνοιχτη πόρτα του δωματίου υπηρεσίας, ακούει ύποπτους θορύβους.. .. πλησιάζει, κοιτάει και βλέπει τον πατέρα του με την υπηρέτρια στα τέσσερα! Κάγκελο ο πιτσιρίκος!!!

- "Τι να κάνω;", σκέφτεται, "να ξυπνήσω την μαμά; θα δει τον μπαμπά με την υπηρέτρια, να διακόψω τον μπαμπά; ντρέπομαι, και ποιος θα αλλάξει το μωρό;;; εγώ δεν ξέρω να το κάνω..."

Αποφασίζει, λοιπόν να κάνει την πάπια και πάει για ύπνο. Το επόμενο

μεσημέρι, μετά το φαγητό, λέει ο πατέρας στον γιο:

- Λοιπόν; Σκέφτηκες αυτά που σου είπα εχθές;

- Ναι πατέρα, τα σκέφτηκα.

- Και τι συμπέρασμα έβγαλες;

- Όταν η κυβέρνηση κοιμάται,

το μεγάλο κεφάλαιο πηδάει την εργατική τάξη ,

η κοινή γνώμη αδιαφορεί,

και το μέλλον της χώρας είναι βυθισμένο στα σκατά !!

Τετάρτη, 20 Ιουλίου 2011

Ένας Υπέροχος Άνθρωπος!

Ένας Υπέροχος Άνθρωπος! Το έχετε πει ποτέ; το έχετε σκεφτεί; Γνωρίσατε ποτέ κάποιον που να άξιζε αυτόν τον συλλογισμό σας; Θελήσατε ποτέ να μοιάσετε σε έναν τέτοιον άνθρωπο...

Πού πήγαν εκείνοι οι άνθρωποι που γελάνε και γελάει η πλάση μαζί τους; Πού πήγαν εκείνοι οι άνθρωποι που ψάχνουν τον φτωχό να τον ελεήσουν μέσα στα μαύρα χαράματα για να μην τους δει κανείς; Πού πήγαν εκείνοι οι άνθρωποι που αντιδρούν στην αδικία – ακόμη κι όταν δεν πλήττει τους ίδιους – ακόμη κι όταν πλήττει τον συνάδελφό τους; Πού πήγαν εκείνοι οι άνθρωποι που αγαπούν με όλην τη δύναμη της ψυχής τους, εκείνοι που βγάζουν το πουκάμισό τους να στο δώσουν να μην βρέχεσαι; Πού πήγαν εκείνοι οι άνθρωποι που γίνονται ασπίδα και βράχος και σίδερο και πέτρα και κλείνουν τον κόσμο τον πονηρό έξω από το σπίτι τους και ακόμα πιο έξω από την ζωή τους; Πού πήγαν εκείνοι οι άνθρωποι που ευτυχούν στο θρόισμα της λεύκας και στο αγέρι που κατεβαίναι από την πλαγιά; Πού πήγαν εκείνοι οι άνθρωποι που κοιτούν την θάλασσα -την κοιτούν, όμως, μέσα στα βαθιά εκεί που το μπλε παντρεύεται το γαλάζιο – και ακούν τον παφλασμό με την ψυχή τους;

Τι γίνανε εκείνοι που είχαν στα χέρια τους μια ριζούλα λεύκας – τόσο εύθραυστη και τόσο φοβισμένη που τρέμει ακόμη και στην ανάσα σου και την φυτέψαν στο βουνό ώστε η ριζούλα έγινε κατάρτι και θεριό ολάκερο που ξαποσταίνεις εσύ και όλοι οι διαβάτες; Εκείνοι που κρατήσαν στην χούφτα τους το σπουργίτι που έπεσε από την φωλιά του και το ταϊζαν βρεγμένη ψίχα ώσπου μια μέρα…. φσσστ….. πααάει το πουλάκι… πέταξε… πήγε εκεί που ανήκει.

Πού είναι εκείνοι οι φτωχοί, πού είναι φτωχοί αλλά όχι φτωχομπινέδες; Πού είναι εκείνοι οι άνθρωποι που έχουν 2 κατοστάρικα στην τσέπη και σε κερνάνε το ένα; Πού πήγαν εκείνοι οι άνθρωποι που όταν συζητάς μαζί τους το Α είναι Α και το Β είναι Β; Εκείνοι που όταν μιλάς σε ακούνε και δεν σκέφτονται τι θα ανταπαντήσουν; Πού πήγαν εκείνοι οι άνθρωποι που βάζεις μπροστά 2 μπουκάλια Γεροβασιλείου και μπορείς να μιλάς ώρες και ώρες και ώρες… Και να μην πλήττεις… γιατί… είσαι με έναν Υπέροχο Άνθρωπο.

Πού είναι εκείνα τα παιδιά που θέλουν να διδαχθούν, να παρατηρήσουν, να δοκιμάσουν, να εφαρμόσουν, να πράξουν, να σφάλλουν, να κατανοήσουν και – επιτέλους – να μάθουν; Αλλά τι φταίνε τα παιδιά…
Πού πήγαν εκείνοι οι άνθρωποι οι ευγενείς, οι ευγενικοί, οι υψηλόφρονες, οι μεγαλόπνευστοι, οι μεγαλόπνοοι, οι οξύνοες, οι αγωνιστές, οι από άμιλλα κινούμενοι, οι εκ του περισσεύματος της καρδίας λαλείν, οι - την θυσία της φιλίας – μη φοβούμενοι, οι - δια του Έρωτα - επιδιώκοντες την Θέωση, που πήγαν εκείνοι οι Νέστορες που σε συμβουλεύουν με αγάπη και ουχί εκ δόλου;

Πού πήγαν ο Αχιλλέας, ο Οδυσσέας και ο Αίαντας, πού πήγε ακόμη και αυτός ο ίδιος ο Όμηρος; Πού πήγε ο Αλέξανδρος; Πού πήγαν ο Λεωνίδας και ο Ηρακλής; Πού πήγαν ο Σωκράτης, ο Πλάτων, ο Σόλων και ο Πλούταρχος; Πού πήγε η Αντιγόνη, οι κυρές της Ρω και των Μαρασίων, η γυναίκα της Πίνδου; Πού πήγε ο Σολωμός, ο Σεφέρης, ο Καζαντζάκης, ο Καβάφης, ο Ελύτης, ο Παλαμάς, ο Παναγιωτόπουλος;

Πού πήγαν, που κρυφτήκαν όλοι αυτοί οι ΥΠΕΡΟΧΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ;

Δεν θα βρεις δημιουργικoύς, θα βρείς καταφερτζήδες. Δεν θα βρεις τον υψιπέτη, θα βρεις τον υψιπετή. Δεν θα βρεις νομικούς, θα βρεις δικηγόρους. Δεν θα βρεις το κάλλος το σεβαστό, το γυναικείο το ανάστημα το Θείο, θα βρεις το ξέκ... Δεν θα βρεις τον επαγγελματία θα βρεις αυτόν που στήνει κ...ο στον πελάτη, δεν θα βρεις τον δάσκαλο θα βρεις τον δημόσιο υπάλληλο, δεν θα βρεις τον δημοσιογράφο θα βρεις το φερέφωνο, δεν θα βρεις τον συνάδελφο θα βρεις τον παρτάκια. Δεν θα βρεις εκείνον τον ήλιο τον λαμπρό, τον αυτόφωτο, τον ζεστό, τον ζωοδότη, παρά θα βρεις μικρούς διάττοντες αστέρες που αφού εκτελέσουν την προδιαγεγραμμένη τους πορεία θα σβήσουν πέφτοντας στην παγωνιά του ηθικού κενού. Δεν θα βρεις – πολύ συχνά - τον πατέρα σου θα βρεις τον μάνατζέρ σου, δεν θα βρεις – πολύ συχνά - την μάνα σου θα βρεις τον μαστρωπό σου… Δεν θα βρεις τον Άνθρωπο, θα βρεις τον Υπάνθρωπο, τον Απάνθρωπο, τον Αχυράνθρωπο.

Σήμερα βιώνουμε την μεγαλύτερη τραγωδία άπό καταβολής κόσμου. Σήμερα βιώνουμε την μεγαλύτερη απουσία. Την απουσία του ανθρώπου από τον Άνθρωπο.

Πώς καταντήσαμε έτσι;

Μα – επιτέλους – δεν ζητάμε το παράλογο. Το φυσικό ζητάμε. Ζητάμε τον άνθρωπο μέσα στον άνθρωπο, τον άνθρωπο για τον άνθρωπο. Ο άνθρωπος - ως το μοναδικό έλλογο ον - κλήθηκε να διαχειριστεί έναν κόσμο γεμάτο από άλογα όντα…. Και τα έκανε σκατά…

Πηγή:Anonymous

Παρασκευή, 8 Ιουλίου 2011

Εις το Επανιδείν(Auf Wiedersehen)

Επειδή φτάνουμε μέσα Ιουλίου οφείλουμε (η συντακτική ομάδα του skeftomaiarauparxo) να πάμε ΔΙΑΚΟΠΕΣ.Αυτή η ανάρτηση γίνεται με σκοπό να σας ενημερώσουμε πως οι αναρτήσεις του εν λόγω Blog θα μειωθούν δραματικά(εντελώς) κατά την διάρκεια του καλοκαιριού καθώς θα αράζουμε σε κάποια παραλία με το Φραπέ μας και το τσιγάρο μας και χιλιάδες όμορφα κορίτσια χωρίς να μας απασχολεί ΑΠΟΛΥΤΩΣ τίποτα.Είμαστε και εμείς αγανακτισμένοι,αλλά όχι σαν τους γνωστούς αγανακτισμένους...Εμείς έχουμε αγανακτίσει κυρίως από την κούραση και την δουλειά που ρίξαμε φέτος πάνω στο εν λόγω Blog(skeftomaiarayparxo) γι αυτό και μόνο αναγκαζόμαστε να ξεκουραστούμε και λίγο(πάρα πολύ).Αλλά τι να κάνεις όλοι όσοι έχουν πετύχει σε αυτή τη ζωή το κάναν με κόπο.33 ολόκληρες αναρτήσεις μέσα σε δεν θυμάμαι πόσο καιρό δεν τον λες και εύκολο πράμα,ειδικά αν σκεφτείς ότι είμαστε και αρκετά άτομα.Παρόλα αυτά θέλουμε να σας ευχαριστήσουμε μέσα απ' τα βάθη της οθόνης του Υπολογιστή μας για την ΤΕΡΑΣΤΙΑ υποστήριξη σας και να σας ευχηθ....πούμε ότι θα επιστρέψουμε όχι δυναμικά(από διακοπές θα έχουμε γυρίσει...με τι όρεξη;) κατά τον Σεπτέμβρη,ποιος ξέρει μπορεί και Οκτώβρη,με πολλά ενδιαφέροντα και αδιάφορα,σημαντικά και ασήμαντα,φθηνά ή ακριβά,πράγματα.Και τώρα ήρθε η ώρα να ευχηθούμε και σε εσάς(ΜΟΝΟ ΣΤΟΥΣ ΑΝΑΓΝΩΣΤΕΣ ΜΑΣ) καλές διακοπές,εάν κάνετε,γιατί κάποιοι αδυνατούν για διάφορους ή αδιάφορους λόγους και ελπίζουμε να σας έχουμε και πάλι κοντά μας και επίσης ελπίζουμε να δείξετε το εν λόγω Blog(skeftomaiarauparxo) και σε κανέναν φίλο σας γιατί Ντάξει Έλεος δηλαδή 10!!!! αναγνώστες δεν είναι και κανένας τεράστιος αριθμός!ΚΑΛΑ ΝΑ ΠΕΡΝΑΤΕ ΑΛΑΝΙΑ ΚΑΙ ΠΟΛΛΑ ΠΟΛΛΑ ΠΟΛΛΑ ΦΙΛΑΚΙΑ ΡΟΥΦΙΧΤΑ!!!!!